Prema B. Agoviću, prva građevina orijentalnog stila u ovim krajevima bila je džamija u Radulićima koju je Hajdar-paša Selim izgradio krajem 17. vijeka. Shodno tome, džamija u Petnjici najvjerovatnije potiče iz prve polovine XVIII vijeka. Bila je to mala seoska džamija, sa masivnim kamenim zidom, drvenim krovom i munarom. Godine 1903. džamija je proširena. Džamija je na tri nivoa, od čega su mahfile na gornja dva sprata. Zidana je poluobrađenim kamenom. Sa krova džamije podignuto je dosta visoko drveno munare, koje se naslanja na dozidani dio uz džamiju po čitavoj visini do završnih zidova. Međuspratni zidovi su povezani drvenim gredama. Njena unutrašnjost je od drvene konstrukcije. Spratovi se naslanjaju na nekoliko drvenih stubova. Nekoliko stubova je ukrašeno rezbarijama. Poslije Drugog svjetskog rata, komunističke vlasti su neko vrijeme džamiju pretvorili u magacin. U haremu džamije, džamijskoj bašti, postojao je hladnjak izgrađen 1930. godine od drvene konstrukcije, čiji se krov naslanjao na drvenim stubovima, pokriven daskom (tahtom) u kome su se džematlije okupljale. Ovaj objekat je uklonjen 1956. godine. U nekoliko navrata vršene su određene sanacije. Godine 1965. zamijenjen je drveni krovni pokrivač, pokrivena je crijepom, a 1969. srušeno je staro drveno munare i urađeno novo od tvrdog materijala, cigle i betona. U toku 1970. godine urađena je fasada, a 1975. u džamijskoj bašti podignuta je kuća za stanovanje imama i kancelarija. U prizemlju džamije je 1977. postavljena podloga, izolacija i zamijenjen patos. Sa ulazne strane, pored puta, po dužini džamijske bašte urađena je 1978. godine betonska cokla i postavljena željezna ograda. U harem džamije je 1982. godine dovedena voda, sagrađen šadrvan sa 6 česama, natkriven plehom u vidu kupole. Najveća rekonstrukcija je izvršena 1984. godine. Zamijenjena je kompletno čitava drvena konstrukcija: krova, spratova, patosa, urađen je betonski vijenac na završnim zidovima džamije, vanjska fasada. Unutrašnjost je opšivena lamperijom, pregrađene mahfile u dvije prostorije sa ulaza, renovirana ulazna drvena vrata a iznad njih trijem, a pokrivena je i novim crijepom. Temeljita rekonstrukciji džamije s ciljem vraćanja objekta u prvobitno stanje i pod nadzorom stručne komisije Republičkog Zavoda za zaštitu spomenika kulture sa Cetinja počela je u maju 2001. godine. Džamija je učvršćena u temeljima obodnih zidova, urađeni su betonski stubovi, cerklaži, nova krovna konstrukcija, međuspratnost, unutrašnjost je u cjelosti izmijenjena novim patosnicama, gredama, stubovima, prozorima, a sa vanjske strane uklonjen je malter sa kamenih obodnih zidova. Pokrivena je daskom-šindrom. Urađena je nova drvena munara. Ispred ulaznih vrata napravljen je trijem. Rekonstrkcija džamije trajala je četiri godine. Glavni donator bio je rhm. Mustafa-Mujko Šabotić, biznismen iz Švajcarske, porijeklom iz Bihora. Doprinos obnovi dali su i iseljenici iz ovog kraja, džematlije Gornjeg Bihora i tadašnji predsjednik Crne Gore Milo Đukanović. U haremu džamije podignut je 2015. godine objekat sa više namjenskih sadržaja: abdesthana, gasulhana, učionica za vjersku pouku, kancelarije Medžlisa, mokri čvor i prostorije za stanovanje imama. Rađen je dobrovoljnim prilozima, a završni i najveći doprinos dala je Turska agencija za međunarodi razvoj i saradnju (TIKA). Nakon izgradnje ovog objekta, srušena je džamijska kuća koja je podignuta 1975. godine. Džamija je jedinstvena po stilu gradnje, veličini i unutrašnjem prostoru.
